0 αισθητήρας οξυγόνου είναι μια κεραμική μονάδα που
είναι τοποθετημένος στην πολλαπλή εξαγωγής και πριν από τον καταλύτη.
Την τελευταία δεκαετίαπροστέθηκε και άλλος ένας αισθήρας λ
Για να
διατηρηθεί η στοιχειομετρική αναλογία μίγματος αέρα-καυσίμου και να έχουμε την
καλύτερη απόδοση του καταλύτη το σύστημα πρέπει να διαθέτει αισθητήρα οξυγόνου.
Αυτός ανιχνεύει την ποσότητα του οξυγόνου στα καυσαέρια και αποδίδει την
πληροφορία αυτή με μορφή ηλεκτρικού σήματος.
Το εναλλασσόμενο σήμα που παρέχει
ο αισθητήρας κυμαίνεται μεταξύ 100mν και 1000mV.
Αν
για παράδειγμα ανιχνευθεί σήμα 200mν τότε το μίγμα είναι φτωχό (δηλαδή η αναλογία
του μίγματος έχει πολύ οξυγόνο) αν π.χ. είναι 800mν τότε το μίγμα είναι
πλούσιο (δηλαδή η αναλογία του μίγματος έχει λίγο οξυγόνο).
Ο αισθητήρας
στέλνει αυτές τις πληροφορίες στην ηλεκτρονική μονάδα ελέγχου και αυτή μικραίνει
ή παρατείνει το χρόνο ψεκασμού των εκ-χυτήρων (μπέκ) με σκοπό να δημιουργηθεί
πλούσιο ή φτωχό μίγμα ή απλώς να διατηρηθεί η στοιχειομετρική αναλογία.
Προκειμένου ο αισθητήρας να αρχίσει να αποδίδει την κανονική του τάση θα
πρέπει να ζεσταθεί. Για να ζεσταθεί σχεδόν αμέσως τοποθετείτε μια
αντίσταση μέσα στο περίβλημα του αισθητήρα, που αργότερα απομονώνεται με
ρελέ.
Ο αισθητήρας μπορεί να είναι με ένα άκρο (το άλλο γειωμένο),
με δύο άκρα ή μπορεί να έχει 3 ή 4 άκρα, όπου τα επιπλέον είναι της
αντίστασης. Για τη μέτρηση του υπάρχουν δύο τρόποι ο ένας με βολτόμετρο και ο
άλλος με παλμογράφο.